Kayseri Şehir Hastanesi Hematoloji Kliniğinde gördükleri tedavilerin ardından lösemiyi atlatan farklı yaşlardaki çocuk ve gençler, aynı kaderi paylaşan çocuklarla bir araya gelip onlara moral veriyor.

Erciyes Üniversitesi İletişim Fakültesi Halkla İlişkiler ve Tanıtım Bölümü öğrencisi 22 yaşındaki Yahya Mert Çamlar, AA muhabirine, 3 yıl önce lösemiye yakalandığını ve Kayseri Şehir Hastanesi'nde gördüğü tedavinin ardından kanseri yendiğini söyledi.

Zorlu bir sürecin ardından sağlığına kavuştuğunu belirten Çamlar, ayda bir rutin kontrolleri için hastaneye geldiğini dile getirdi.

Kendisiyle aynı kaderi paylaşan hastaları ziyareti ihmal etmediğini anlatan Çamlar, şöyle konuştu:

"Hastaneye geldiğim zaman öncelikle rutin kontrollerimi yaptırıyorum. Daha sonra hematoloji ve onkoloji servisine çıkıp, çocuk oyun alanında hastalarımız ve aileleriyle uygun sterilizasyon şartlarında bire bir görüşüyorum, sohbet ediyorum. Elimden geldiğince onlara hiçbir zaman bu hastalığın bizi yenemeyeceğini, biz bırakırsak bizi yeneceğini anlatıyorum. Bu yüzden bizim bırakmamamız gerektiğini söylüyorum. Hastaların kendileri gibi aynı süreçleri yaşamış bireylerle konuşması, sohbet etmesi onlara moral oluyor."

– "Bu hastalığın en büyük ilacı moral"

Üç yıllık mücadelenin ardından hastalığı yenen ve rutin kontrolleri için hastaneye gelen 20 yaşındaki Hediye Uysal da kendisini iyi hissettiğini ve çok güçlü olduğunu söyledi.

Uysal, tedavi sürecinde kendisine yardımcı olan doktor, hemşire ve ailesine teşekkür etti.

Hastalığı yaşayan birisi olarak hastaneye geldiğinde servise çıkıp hastalara umut olmaya çalıştığını belirten Uysal, "Bu hastalığı geçiren hastalarla kan bağımın olduğunu ve birlikte aynı kaderi paylaştığımızı düşünüyorum. Ayda bir hastaneye geldiğimde moral olması açısından ayakta tedavi gören hastaları mutlaka ziyaret ederim. Bu hastalığı yenmenin çaresi moral. Moral olmadan hiçbir şey olmaz." diye konuştu.

İki yıllık mücadelenin ardından sağlığına kavuşan 12 yaşındaki ortaokul öğrencisi Alperen Kalkan da zorlu bir süreç yaşadığını ancak moralini hep yüksek tuttuğunu dile getirdi.

Hayata sımsıkı sarıldığını vurgulayan Kalkan, şimdilerde sağlıklı bir şekilde okuluna gittiğini ve aylık rutin kontrolleri için hastaneye geldiğini kaydetti.

Hastalık sürecinde ailesinin kendisine çok yardımcı olduğunu ifade eden Kalkan, "Serviste yatan ve polikliniğe gelen hastaların sürekli yanına giderek sohbet ediyorum. Lösemiyi atlatan gençler olarak ailelere moral vermeye çalışıyor, löseminin atlatılamayan bir hastalık olmadığını söylüyorum. Bu hastalığın en büyük ilacı moral." dedi.

Kayseri Şehir Hastanesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Yandal Polikliniği Uzman Doktoru Fatma Türkan Polat ise lösemi tedavisinin zorlu, sabır gerektiren bir süreçten geçtiğine dikkati çekti.

Polat, lösemi tedavisinde başarı oranının dünyada genelinde yüzde 80'nin üzerinde olduğunu belirterek, hastaların iyileşmesi için ellerinden gelen gayreti gösterdiklerini söyledi.

Lösemiyi atlatan kişilerin hastaneye gelerek tedavi görenlere umut olduklarını vurgulayan Polat, "Onların hepsini bir arada görmek bizleri çok mutlu etti. Daha büyük bir mutluluk yok." ifadelerini kullandı.

Ankara'da yaşayan Serap Kaya, 30 yaşında babasını, 35 yaşında ise eşini kaybederek zor bir sürece girdi.

Yaşadığı kayıpların ardından sağlık sorunlarıyla mücadele etmeye başlayan Kaya, önce sol memesindeki rahatsızlık nedeniyle tedavi gördü ve 5 yıl boyunca kontrol altında tutuldu.

Kaya, 5'inci yılın sonunda diğer memesinde hızla yayılan bir kanser türü tespit edilince, kanserli memenin tamamen alınması için ameliyat oldu.

Serap Kaya, ameliyat ve kemoterapi sürecinin ardından annesinin tavsiyesiyle Altındağ Belediyesi Ulucanlar Kadın, Eğitim ve Kültür Merkezi'ndeki kurslara katılmaya başladı.

Dönem ortasında olmasına rağmen idarecilerin ve hocaların desteğiyle kurslara kabul edilen Kaya, tel kırma, el nakışları, iğne oyası ve koza çalışmaları gibi birçok alanda eğitim aldı.

Kanser tedavisinden bir süre sonra over (yumurtalık) ve uterus (rahim) ameliyatına giren Kaya'nın kalbinin durmasıyla ameliyat yarım kaldı.

– Kanseri atlattı, kalp krizi geçirdi

Ameliyattan birkaç yıl sonra kalp krizi geçiren Kaya, 5 gün yoğun bakımda kaldı, daha sonra sağlığına kavuşarak eğitimlerine tekrar geri döndü.

Sağlık Bakanlığı Ankara Onkoloji Hastanesi'nde tedavi gördüğü dönemde, Kaya'nın kanserle mücadelesi, doktorunun ekibi tarafından oluşturulan 13 meme kanseri hastanın hikayesinin yer aldığı "Ya Sana Bir Şey Olursa" isimli kitapta kız kardeşi ve kendi anlatımıyla yer aldı.

Yaşadıklarını AA muhabirine anlatan Kaya, babası ve eşini kaybettikten sonra zorlu bir süreç yaşadığını, daha sonra hastalıklarla savaşmaya başladığını söyledi.

Serap Kaya, sol memesinde rahatsızlık başlamasıyla Sağlık Bakanlığı Ankara Onkoloji Hastanesi'ne başvurduğunu, 5 yıl süren kontrolün ardından sağ memesinde hızla yayılan bir kanser türünün tespit edilmesiyle memesinin alındığını anlattı.

– "Hasta dahi olsam kurslarımdan vazgeçmedim"

Ameliyatın ardından yaşadığı zorlu süreçleri katıldığı kurslarla atlattığını ifade eden Kaya, şunları söyledi:

"Yorucu ve zor bir süreçti. Meme ameliyatını oldum kemoterapiler bitti. Annemin vasıtasıyla kurslar olduğunu öğrendim. Kursa başvurum, dönem ortası olmasına rağmen idarecilerin inisiyatifli davranışlarıyla beni kabul ettiler. İyi ki de başladım, son derece insanları motive eden güzel insanlarla tanıştım. Hasta dahi olsam kurslarımdan vazgeçmedim, kesinlikle bir terapi, bana iyi geldi."

Kanser tedavisinden yaklaşık 4 yıl sonra over (yumurtalık) ve uterus (rahim) ameliyatına girdiğini, ameliyat esnasında kalbinin durmasıyla operasyonun yarım bırakılmak zorunda kalındığını aktaran Kaya, kurslarına devam ettiğini ve geçen süre içinde tekrar ameliyata gerek duyulmadığını söyledi.

Her fırsatta terapi geldiğini düşündüğü eğitimleri aldığını ifade eden Kaya, bir süre sonra ağır bir kalp krizi geçirdiğini anlattı.

Kaya, "Ciddi kalp krizi, 5 günlük yoğun bakım süreci oldu. Onu da atlattım. Yine kurslara devam ettim. Krizi doktorlarımız mezar taşı grafisi diye adlandırdı, grafiler beton bloklar şeklindeydi, atlatılması zor bir kriz olduğu söylendi ama hastaneye çabuk ulaşmamız ve doktorlarımızın acil müdahaleleriyle onu da atlattık." dedi.

– "Biz kitap basılana kadar kardeşimle yazdıklarımızı görmedik"

Doktorunun baş asistanının, o dönem meme kanseri tedavisi gören 13 hasta ve tedavi süreçlerinde yanlarında olan birer yakınlarından hastalık sürecini birbirlerine göstermeden yazmalarını istediğini aktaran Kaya, kendisinin de hastalık evresine yakından tanıklık eden kız kardeşi Sevil Atalay Vural ile bu süreci yazdıklarını söyledi.

Yazılanların bir kitapta toplandığını belirten Serap Kaya, "Kitabın geliri o dönemde hastanede ihtiyaç sahibi olan hastalara bağışlandı. Bir hastanın da hikayesi tiyatro eseri olarak sergilendi. Ben o esnada ameliyatta olduğum için gidemedim, bir süre sonra benim de görmem adına aynı oyun yine sergilendi. Yine gelirleri onkoloji hastalarına verildi." dedi.

Kaya, kitap basılana kadar kardeşiyle yazdıklarını görmediklerini ifade ederek, "Kitabı okuduğumda kardeşimin yazdığı bir bölüm beni çok etkiledi. Kız kardeşimin, 'ablam ameliyatta acı duymuyor, uyutulduğu için farkında değil ama benim dışarıda bütün vücudumu bıçaklar kesiyor.' bölümü, beni benden götürmüştü. Ben de ne kendimi ne de yakınlarımı üzmeme kararı aldım, hayata pozitif bakıyorum ve bu tür hastaların bir şeylerle meşgul olmasını diliyorum." diye konuştu.

– "Kadınlarımız evde hastalığı düşünerek oturmasın"

"Hastalıkla, kanserle mücadele edenler kesinlikle içe kapanmasınlar, yaşadıkları hastalığı ölümcül bir hastalık olarak kabul etmesinler." diyen Kaya, şunları kaydetti:

"'Kanserim, kanserden öleceğim' diye bir şey yok. Bu duyguları kendileri ve aileleri için uzaklaştırsınlar. Hastalığın seyrini düşünmemeliler. Kendilerine ellerini, beyinlerini, bedenlerini meşgul edecek ve özellikle de kadın eğitim ve kültür merkezlerindeki kurs olsun, gezi olsun, her türlü etkinliklere katılarak kendilerini aşmalarını söylüyorum. Yoksa bu işler evde düşüne düşüne, ev-hastane arasında mekik dokuyarak olmaz. Kadınlarımız evde hastalığı düşünerek oturmasın."